I Hátt blæss Heimdallr horn er á lopti. Mælir Óðinn við Míms høfuð. Skelfr Yggdrasils askr standandi, ymr it aldna tré en jøtunn losnar. II Hvat er með Ásum? Hvat er með álfum? Ymr allr Jøtunheimr. Æsir ró á þingi. Stynja dvergar fyrir steindurum, veggbergs vísir. Vituð ér enn eða hvat? III Hrymr ekr austan hefisk lind fyrir. Snýsk Jørmungandr í jøtunmóði. Ormr knýr unnir, ørn mun hlakka, slítr nái niðfølr, Naglfar losnar. IV Kjóll ferr austan, koma munu Muspells of løg lýðir, en Loki stýrir. Þar ró fíflmegir með freka allir. Þeim er bróðir Býleists í før. V Surtr ferr sunnan með sviga lævi. Skínn af sverði sól valtíva. Grjótbjørg gnata en gífr rata, troða halir Helveg en himinn klofnar. VI Þá kømr Hlínar harmr annarr fram er Óðinn ferr við úlf vega. en bani Belja bjartr at Surti: þar mun Friggjar falla angan. VII Gengr Óðins son við úlf vega, Viðarr of veg at valdýri. Lætr hann megi Hveðrungs mund of standa hjør til hjarta. Þá er hefnt føður. VIII Gengr inn mæri møgr Hløðynjar nepr at naðri níðs ókviðnum. Munu halir allir heimstøð ryðja er af móði drepr Miðgarðs véorr. IX Sól mun sortna, søkkr fold í mar. Hverfa af himni heiðar stjørnur. Geisar eimi ok aldrnari, leikr hár hiti við himin sjálfan.
