Iemand zei dit is Annabel Ze moet nog naar 't station Neem jij de wagen dan haalt ze het wel Ik zei da's goed en reed zo stom als ik kon We kwamen aan bij een leeg perron En ik zei het zit je niet mee Heel in de verte ging de laatste wagon En Annabel zei okee, ik ga met je mee
En later lagen we samen, zoals dat heet Een beetje moe maar voldaan Er kwam al licht door de ramen ze zei Geen tijd voor ontbijt ik moet gaan Ik zei alleen nog tot ziens Annabel En ik dacht Die zie ik nooit meer terug Ik dacht ik draai me om en slaap nog even door Maar twee uur later was ik nog wakker, lag stil op m'n rug
Annabel, het wordt niets zonder jou, Annabel Annabel, het wordt niets zonder jou, Annabel
Zo bleef ik twee dagen liggen in bed Ik was totaal van de kaart Toen stond ik op ik moest niet denken maar doen Want zonder haar was ik geen stuiver meer waard Ik liep de stad door op zoek naar een glimp En ik dacht ik zie haar nooit meer terug Ik ging zelfs hardop praten in mezelf En iemand zei je stond uren met je handen op de leuning van de brug Ahah
Annabel, het wordt niets zonder jou, Annabel Annabel, het wordt niets zonder jou, Annabel
Toen op een avond zag ik haar weer Ze stapte net op de tram Ze was nog mooier dan de vorige keer Ik riep haar naam en trapte hard op m'n rem Ik sprong de auto uit en greep haar vast Ze stond stil en keek om Ze keek me aan maar was nauwelijks verrast En ik zei hee, waar moet je naartoe ze zei naar het station
Ik bracht haar weg ze kocht een kaartje Parijs ik zei haal nog 1 erbij De lokettist gaf tweemaal enkele reis En Annabel keek even opzij Ik zei ik heb je gevonden vandaag En ik laat je nooit meer alleen Al reis je door naar Barcelona of Praag Al reis je door naar het eind van de wereld ik ga met je mee, hee
