Są mosty na wzgórzu spalone w południe i tarcza blaszana nad drzwiami fryzjera i brzytwa po której nie krzepnąc krew spływa w miasteczku anioły więdnące na drzewach od czterech miesięcy nie golą już bród
Za murem szkło tłucze wylękła dziewczyna a tarcza blaszana jak słońce się żarzy więc mruży dziewczyna swe oczy i ślepnie w miasteczku anioły więdnące na drzewach od czterech miesięcy nie golą już bród
Nie żyje już fryzjer zmęczony nad rzeką pod drzwiami zostawił list i znaczki cztery i brzytwę i ucho odcięte lecz czuje rodzina napisze nagrobek jak wróci
w miasteczku anioły więdnące na drzewach od czterech miesięcy nie golą już bród
