Takiej drugiej nocy Nie będziesz już miał Takiej łaski bogów Nie będziesz już miał Takiego nieba pełnego gwiazd Nie będziesz już miał
Gwiazdy i planety Stańcie na chwilę Na tę jedną chwilę, Której powiem: trwaj!
Ale gwiazdy, planety Wirują w przestrzeni Ale ciało przemija jak noc
Takiej drugiej nocy...
Takiej drugiej chwili Nie będziesz już miał
Kto chce, byś go kochała, Nie może być nigdy ponury I musi potrafić cię unieść na ręku Wysoko do góry (kto chce, bym go kochała)
Kto chce, bym go kochała, Musi umieć siedzieć na ławce I przyglądać się bacznie robakom, I każdej najmniejszej trawce
(kto chce, byś go kochała) Musi też umieć ziewać, Kiedy pogrzeb przechodzi ulicą, Gdy na procesjach tłumy pobożne Idą i krzyczą.
... kto chce, bym go kochała
Musi umieć pieska pogłaskać, I mnie umieć pieścić, I śmiać się, i na dnie siebie Żyć słodkim snem bez treści, I nie wiedzieć nic, jak ja nie wiem, I milczeć w rozkosznej ciemności, I być daleki od dobra, I równie daleki od złości.
Kto chce, bym go kochała, Nie może być nigdy ponury I musi potrafić mnie unieść na ręku Wysoko do góry (kto chce, byś go kochała) Kto chce, bym go kochała
Takiej drugiej nocy Nie będziesz już miał Takiej łaski bogów Nie będziesz już miał Takiego nieba pełnego gwiazd Nie będziesz już miał Takiej drugiej chwili Nie będziesz już miał
